Grenzen verleggen in Mallorca

Vrijdag 19 oktober

Met 11 vertrokken we vol goede moed richting Mallorca voor de uitdaging van het jaar! Eens aangekomen woonden we de briefing in het charmante dorpje Peguera bij. Samen met een hoop Duitsers, Engelsen en Spanjaarden werden de procedures overlopen: de plaatsing van het materiaal, transitiezones, reglementen over ‘stayers’, overgave van chips en borstnummers voor de relay teams… Er komt immers heel wat kijken bij een wedstrijd waarin 1200 atleten 1.9 km zwemmen, 90 km fietsen en 21.1 km lopen. ’s Avonds nog wat pasta gegeten en vroeg ons bed in. Rust is belangrijk! De gin-tonics bleven voor 1 keer onaangeroerd.

Zaterdag 20 oktober

Voor dag en dauw stond iedereen klaar. Zenuwgehalte? Die was hoog! IEDEREEN wilde presteren in een race die bij velen niet in de comfortzone lag. Ter plaatse aangekomen bereidden Peter, Jan, Roeland en Joran zich voor om de toen nog akelig stille zee te trotseren. TEUUUUT! Op de geluiden van de Spaanse claxon vertrokken de zwemmers voor hun race. Enkele momenten later aangekomen aan de transitiezone kleedden Peter en Jan zich om en gaven Roeland en Joran de fakkel (in dit geval de chip) door aan Roald en Inge. Voor de lopers was het aan de transitiezone soms nagelbijtend wachten op de tussentijden (met behulp van een uitstekende app) van onze teams. En die waren goed! Zo konden Thomas en Dieter starten aan de 4 lokale ronden in het dorpje. Aan de gezichten van de deelnemers kon je uitmaken dat het een loodzwaar parcours was onder een stralende zon.

Na 5u58 min kwam Peter over de finishlijn, daarna kwamen beide teams hand in hand over de meet, kort gevolgd door Jan die het woord ‘opgave’ niet in zijn woordenboek heeft staan. Iedereen was tevreden! Nadien vulden we onze reserves weer aan in de vorm van pasta's en energy drinks, en analyseerden we elk ons avontuur.

Als afsluiter gingen we naar de hoofdstad Palma waar we ons in een pittoresk restaurant tegoed deden aan enkele lokale specialiteiten. Ideale vorm van decompressie! We besloten nadien het Mallorcaanse nachtleven eens te verkennen. Buiten het feit dat ikzelf slachtoffer werd van een lokale zakkenroller kon deze dag voor ons niet meer stuk!

Zondag 21 oktober

‘De zevende dag moogt Gij rusten’

We trokken daarom naar Port de Pollença waar een local ons op een boottocht begeleidde: varen langs de prachtige kusten van Cap Formentor, een frisse duik in het azuurblauwe water, een San Miguelleke en wat apero. Samen met de 27 graden die Mallorca ons gaf, was dit echt genieten.

Dit weekend bracht het team van Level27 dichter bij elkaar en bewees dat we voor elkaar door het vuur willen gaan. Waar een triathlon allemaal niet goed voor is!